dr. Θεοδόσιος Ρούσσος, Ωρλ (Ωτορινολαρυγγολόγος) Πειραιάς, Πλαστικός Χειρουργός Πειραιάς | ΩΤΟΛΟΓΙΚΟ – ΝΕΥΡΟΩΤΟΛΟΓΙΚΟ
1924
page-template-default,page,page-id-1924,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-16.6,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.1,vc_responsive
 

ΩΤΟΛΟΓΙΚΟ – ΝΕΥΡΟΩΤΟΛΟΓΙΚΟ

Τα αυτιά αποτελούν το όργανο της ακοής και της ισορροπίας. Περιέχουν ποσότητα υγρού το οποίο περιέχει ηλεκτρολύτες, οι συγκεντρώσεις των οποίων σε κάποιες περιπτώσεις διαταράσσονται, με αποτέλεσμα να προκαλούνται συμπτώματα όπως ο ίλιγγος, οι εμβοές, η βαρηκοΐα, κλπ. Το Ωτολογικό Νευρολογικό ιατρείο παρέχει πλήρη διάγνωση των προβλημάτων των αυτιών, ελέγχοντας από τον έξω ακουστικό πόρο μέχρι το μέσο, με τον πιο ασφαλή και αξιόπιστο τρόπο. Ο σύγχρονος εξοπλισμός επιτρέπει έλεγχο της ακοής, εκτίμηση και ανάλυση μέσου ωτός, προσδιορισμό αντανακλαστικών αναβολέα, δοκιμασία κόπωσης αντανακλαστικού, διερεύνηση εμβοών, έλεγχο των λαβυρίνθων, κλπ. Πέρα από την απλή εξέταση, πραγματοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως η παρακέντηση του τυμπάνου, καθώς και άλλες πράξεις, όπως ο καθαρισμός των αυτιών (αφαίρεση βύσματος κυψελίδας, του γνωστού κεριού).
Ο ίλιγγος είναι από τα πλέον συχνά προβλήματα που εμφανίζονται στους ασθενείς. Έτσι χαρακτηρίζεται η ψευδαίσθηση της κίνησης που αισθάνεται ο ασθενής, είτε ως περιστροφή του σώματός του, τάση για πτώση ή αιώρηση, είτε ως κίνηση του περιβάλλοντός του. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων προκαλείται από βλάβη στα κέντρα ισορροπίας του κεντρικού νευρικού συστήματος, στην παρεγκεφαλίδα ή στο εγκεφαλικό στέλεχος. Η διάγνωση περιλαμβάνει λεπτομερές ιστορικό και εργαστηριακό/ακτινολογικό έλεγχο -οφθαλμολογική, νευρολογική, καρδιολογική εξέταση- και εξειδικευμένες εξετάσεις για το αιθουσαίο σύστημα. Πρέπει να διακρίνεται από την απώλεια του αισθήματος ισορροπίας και τη ζάλη.
Οι εμβοές είναι η αντίληψη κάποιου ήχου όταν δεν υπάρχει ηχητικό ερέθισμα. Όταν γίνονται αντιληπτές από τον ασθενή περιστασιακά ή όταν αυτός βρίσκεται σε ήσυχο περιβάλλον, είναι ήπιας μορφής και χαρακτηρίζονται περισσότερο ως μία ενόχληση που μπορεί να υποχωρήσει. Όταν, όμως, επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς -συνήθως σε άτομα πιο μεγάλης ηλικίας όπου συνυπάρχει βαρηκοΐα- τότε οι εμβοές είναι σοβαρής μορφής. Για να προσδιοριστεί η προέλευση των εμβοών λαμβάνεται ιατρικό ιστορικό, γίνεται κλινική εξέταση και εξειδικευμένες διαγνωστικές εξετάσεις.

Διαλέξτε θεραπεία

Η παρατεταμένη έκθεση σε θόρυβο υψηλής έντασης στην εργασία και στο σπίτι έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ακοής .

Οι πρόοδοι της ιατρικής συμβάλλουν αποτελεσματικά στην επιτυχή αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών. Πρώτα προσδιορίζεται επακριβώς η εντόπιση της βλάβης στο ακουστικό σύστημα και μετά χρησιμοποιούνται διάφορες χειρουργικές τεχνικές και σε ανάλογες περιπτώσεις οι εγχειρήσεις αυτές συνδυάζονται με διάφορα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα. Ο προσδιορισμός της βλάβης στο ακουστικό σύστημα παραδοσιακά γίνεται με την ακοομέτρηση.

Η νεότερη αντικειμενική μέθοδος, η τυμπανομετρία συμπληρωματικά βοηθά στην εντόπιση επακριβώς της θέσεως της βλάβης στην ακουστική οδό. Είναι μέθοδος που διευκολύνει τη διάκριση της βαρηκοΐας αγωγής από τη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα και αποτελεί σημαντική εξέλιξη στη διαφοροδιαγνωστική των παθήσεων του ωτός. Περαιτέρω εξέλιξή της αποτελεί η τυμπανομετρία πολλαπλών συχνοτήτων. Με τη μέθοδο αυτή διακρίνονται αντικειμενικά οι διάφορες παθήσεις του μέσου ωτός που προκαλούν βαρηκοΐα αγωγιμότητας χωρίς να είναι απαραίτητη η ερευνητική Τυμπανοτομία.

Οι εμβοές, δηλαδή η αντίληψη κάποιου ήχου κατά την απουσία ενός ηχητικού ερεθίσματος, είναι ήπιας μορφής όταν γίνονται αντιληπτές από τον ασθενή περιστασιακά ή όταν βρίσκεται σε ήσυχο περιβάλλον και σοβαρής μορφής, όταν επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς, συνήθως σε πιο μεγάλης ηλικίας ανθρώπους, όπου συνυπάρχει βαρηκοΐα.

Ο ίλιγγος είναι από τα πλέον συχνά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους ασθενείς. Συνίσταται σε αίσθημα κίνησης όταν στην πραγματικότητα δεν επιτελείται κίνηση ή σε υπερβολικό αίσθημα κίνησης σε απάντηση προς μία συγκεκριμένη κίνηση σώματος.

Στο 80% των περιπτώσεων αποτελεί ένδειξη νόσου του λαβύρινθου ή των κεντρικών συνδέσεών του.

Πρέπει να διακρίνεται από την απώλεια του αισθήματος ισορροπίας και τη ζάλη.