dr. Θεοδόσιος Ρούσσος, Ωρλ (Ωτορινολαρυγγολόγος) Πειραιάς, Πλαστικός Χειρουργός Πειραιάς | ΩΡΛ ΕΝΗΛΙΚΩΝ
1829
page-template-default,page,page-id-1829,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-16.6,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.1,vc_responsive
 

ΩΡΛ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Ωτορινολαρυγγολογία – Χειρουργική Κεφαλής και Τραχήλου ΩΡΛ περιλαμβάνει τη διάγνωση και θεραπεία παθήσεων των αυτιών, της μύτης, του λάρυγγα, του φάρυγγα και του τραχήλου.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και οι νέες τεχνικές συμβάλλουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν σε αυτές τις περιοχές.

Στόχος μας είναι η αξιόπιστη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των ωτορινολαρυγγολογικών προβλημάτων των ασθενών, με άξονα την εμπειρία μας, το σεβασμό και την υπευθυνότητα προς τον ασθενή, και με τη βοήθεια σύγχρονων μηχανημάτων τελευταίας τεχνολογίας, με τα οποία είναι εξοπλισμένο το ιατρείο μας.

Δίνουμε έμφαση στην επικοινωνία με τον ασθενή, ώστε να απαντηθούν όλες οι απορίες του και να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα στη διάρκεια της θεραπείας.

Ο Ωτορινολαρυγγολόγος – Χειρουργός Κεφαλής και Τραχήλου – Αισθητικός Χειρουργός , dr. Θεοδόσιος Ρούσσος M.D. MPH ενημερώνεται και εκπαιδεύεται συνεχώς, ώστε να εφαρμόζει τις νέες μεθόδους και τεχνολογίες προς όφελος των ασθενών, αναλαμβάνοντας τη διάγνωση παθήσεων και τη χειρουργική αντιμετώπισή τους.

Διαλέξτε θεραπεία

Το ροχαλητό οφείλεται στη διακοπή ροής του αέρα από τη μύτη ή από το στόμα στους πνεύμονες, στη διάρκεια του ύπνου. Αυτό συμβαίνει όταν η μύτη έχει «κλείσει» ή αν υπάρχει κάποιο λειτουργικό πρόβλημα στο στόμα ή το λαιμό.
Η παχυσαρκία αποτελεί ίσως την κυριότερη αιτία εμφάνισης του ροχαλητού, με το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ να επιδεινώνουν την κατάσταση. Άλλοι παράγοντες που το προκαλούν είναι ανωμαλίες στην κατασκευή της μύτης, η χρόνια αποφρακτική ρινίτιδα, τα κρεατάκια, κ.α. Οι άνδρες ροχαλίζουν περισσότερο από τις γυναίκες και ειδικά στις ηλικίες 50-60 ετών, ενώ καθημερινά ροχαλίζει περίπου στο 40% των ανδρών και το 25% των γυναικών.
Πρόκειται για ένα συχνό πρόβλημα με κοινωνικές προεκτάσεις. Ο κακής ποιότητας ύπνος τη νύχτα μπορεί να προκαλέσει στη διάρκεια της ημέρας υπνηλία, κόπωση, μειωμένη διανοητική λειτουργία, κλπ. Επιπλέον, το ροχαλητό μπορεί να εξελιχθεί σε σύνδρομο του ανώτερου αναπνευστικού και να προκαλέσει υπνική άπνοια.
Το βαρύ, δυνατό ροχαλητό που διαρκεί περισσότερο από δύο μήνες, η διακοπή της αναπνοής ή ο βήχας κατά τη διάρκεια του ύπνου και η υπνηλία ή κούραση στη διάρκεια της ημέρας, αποτελούν συμπτώματα που πρέπει να οδηγήσουν τον ασθενή στον ΩΡΛ για κλινική εξέταση. Σε κάποιες περιπτώσεις ο ασθενής υποβάλλεται σε μελέτη ύπνου, ώστε να γίνει διερεύνηση του προβλήματος και να επιλεγεί η κατάλληλη αντιμετώπισή του.
Για την αντιμετώπιση του ροχαλητού ενδείκνυται αλλαγή στον τρόπο ζωής, π.χ. αλλαγή στη στάση ύπνου, απώλεια βάρους, διακοπή του καπνίσματος, αποφυγή του αλκοόλ και της λήψης ηρεμιστικών φαρμάκων.
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει αποτέλεσμα με όλα τα παραπάνω, τότε μπορεί να πραγματοποιηθεί μικροχειρουργείο. Εκεί γίνεται υποβλενογόνιος καυτηριασμός κάτω ρινικών κογχών με χρήση Ραδιοσυχνοτήτων RF ή κογχοτομή άμφω. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση, ώστε να γίνει αποκατάσταση του ρινικού διαφράγματος και της ανατομίας του στοματοφάρυγγα (Φαρυγγοπλαστική).

Το ρινικό διάφραγμα είναι το κεντρικό τμήμα του σκελετού της μύτης. Αποτελείται από χόνδρο και οστό και χωρίζει τη μύτη στις δύο ρινικές κοιλότητες, από τις οποίες εισέρχεται και εξέρχεται ο αέρας κατά τη διαδικασία της ομαλής αναπνοής. Το ρινικό διάφραγμα μπορεί να είναι στραβό εκ γενετής, από τραυματισμό, κάκωση της μύτης ή χειρουργική επέμβαση. Σε αυτές τις περιπτώσεις ονομάζεται σκολιωτικό ρινικό διάφραγμα και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως, ροχαλητό, πονοκέφαλο, ρινορραγίες, λαχάνιασμα, διαταραχή της όσφρησης, καθώς και κεφαλαλγίες.
Η εγχείρηση του ρινικού διαφράγματος αποσκοπεί στον ευθειασμό του διαφράγματος, τη βελτίωση της ρινικής αναπνοής και την αντιμετώπιση συμπτωμάτων όπως αυξημένες ρινικές εκκρίσεις, αίσθηση πίεσης στους παραρρίνιους κόλπους, επανειλημμένες λοιμώξεις των παραρρινίων, κ.α.
Η διόρθωση του σκολιωτικού ρινικού διαφράγματος δεν αλλάζει την εξωτερική εμφάνιση της μύτης. Οπότε, αν ο ασθενής επιθυμεί αλλαγή στην όψη της, απαιτείται και ρινοπλαστική.
Η χειρουργική ρινικού διαφράγματος αφορά όλες τις επεμβάσεις που γίνονται στη μύτη: ευθειασμό στραβού διαφράγματος, ενδοσκοπική κογχοπλαστική, ενδοσκοπική χειρουργική για αφαίρεση ρινικών πολυπόδων και χρόνιων ιγμορίτιδων, ρινοπλαστική κλπ.

Το ροχαλητό, που απαντάται περίπου στο 40% των ανδρών και το 25% των γυναικών σε καθημερινή βάση, παράγεται όταν έχουν χαλαρώσει οι δομές του φάρυγγα, η σταφυλή έχει διογκωθεί και κρέμεται προς τα κάτω ή είναι ιδιαίτερα υπερτροφική και παρουσιάζεται διογκωμένη η βάση της γλώσσας.
Όταν το πρόβλημα προέρχεται από τη ρινική κοιλότητα, είναι καθαρά ανατομικό, δηλαδή οφείλεται σε εμπόδια (στραβό διάφραγμα, υπερτροφία των ρινικών κογχών, πολύποδες, ιγμορίτιδες). Στην περίπτωση αυτή δεν αρκεί η διόρθωση του διαφράγματος, αλλά πρέπει να ενισχυθούν και οι ρινικές βαλβίδες.

Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, το ροχαλητό μπορεί να εξελιχθεί σε σύνδρομο του ανώτερου αναπνευστικού και να προκαλέσει υπνική άπνοια, με πιθανά επακόλουθα μακροχρόνια υπέρταση, καρδιακή αρρυθμία και αύξηση του κινδύνου εμφράγματος του μυοκαρδίου. Κατά την υπνική άπνοια η αναπνοή του ασθενούς γίνεται πολύ ρηχή ή σταματάει εντελώς για 10’’-15’’ ή και περισσότερο, ενώ τα επεισόδια μπορεί να επαναλαμβάνονται περισσότερο από δέκα φορές την ώρα.

Η κύρια επέμβαση για το ροχαλητό και την αποφρακτική υπνική άπνοια είναι η φαρυγγουπερώιος πλαστική. Κατά την επέμβαση, αφαιρείται το τμήμα της σταφυλής που περισσεύει και τμήματα των προσθίων και οπισθίων καμαρών, με συμβατικό εξοπλισμό, υπερήχους, ραδιοσυχνότητες ή laser. Πιθανόν να αφαιρεθούν και οι αμυγδαλές. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία, διαρκεί 30’-60’ και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στο σπίτι του.

Η υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών είναι η πλέον συχνή αιτία ρινικής συμφόρησης. Άλλες αιτίες αποτελούν τυχόν ανατομικές παραλλαγές, όπως η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Ο καυτηριασμός των κάτω ρινικών κογχών έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου των κογχών και την άμεση μείωση της ρινικής συμφόρησης, διατηρώντας τη σωστή λειτουργία της μύτης.

Οι ραδιοσυχνότητες λειτουργούν στοχευμένα, με χαμηλής έντασης ενέργεια. Δημιουργούν εξάχνωση υποβλεννογόνια των κάτω ρινικών κογχών και η βλάβη που προκαλείται στους γειτονικούς ιστούς είναι η ελάχιστη δυνατή. Η τεχνική αυτή έχει καλά αποτελέσματα, καθώς μειώνει τη ρινική συμφόρηση και είναι πολύ καλά ανεχτή από τον ασθενή. Επιπλέον, έχει πολύ μικρό αριθμό επιπλοκών. Η επέμβαση πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία.

Η χρήση των ραδιοσυχνοτήτων ενδείκνυται στις εξής περιπτώσεις:

1) Αλλεργική ρινίτιδα.

2) Ρινική συμφόρηση και σκολίωση ρινικού διαφράγματος.

3) Ρινική συμφόρηση και καταρροή που σχετίζονται με την υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών.

4) Υπνική άπνοια σε άτομα που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη μάσκα CPAP.

5) Συμπληρωματικά σε επεμβάσεις όπως πλαστική αποκατάσταση ρινικού διαφράγματος, ρινοπλαστική, ενδοσκοπικές επεμβάσεις παραρρινίων κόλπων.

Η αφαίρεση των αμυγδαλών οδηγεί σε ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής, τόσο στα παιδιά (στα οποία είναι η συχνότερη χειρουργική διαδικασία), όσο και στους ενήλικες που υποφέρουν συχνά από αμυγδαλίτιδα και αδενοειδίτιδα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυώδεις εκκρίσεις, έντονο πόνο και δυσκολία στην κατάποση, διογκωμένους λεμφαδένες, υψηλό πυρετό, κ.α.

Η χειρουργική επέμβαση (αμυγδαλεκτομή) είναι απαραίτητη όταν υπάρχει μεγάλη υπερτροφία, δυσκολία κατά την κατάποση, επώδυνη λεμφαδενική διόγκωση και υποτροπιάζουσες αμυγδαλίτιδες, κατά κανόνα περισσότερα από 3 επεισόδια τον χρόνο.

Σε αρχικό στάδιο γίνεται συντηρητική θεραπεία και ακολουθεί χειρουργική επέμβαση σε κάθε υποψία αποστήματος του φάρυγγα και επιπλοκών που αφείλονται αποκλειστικά και μόνο στις παρίσθμιες αμυγδαλές.

O θυρεοειδής είναι ένας μικροσκοπικός αδένας που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το οστό της κλείδας και αγκαλιάζει την τραχεία. Ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός για τη λειτουργία του σώματος. H βασική του «αρμοδιότητα» είναι η παραγωγή των ορμονών (θυροξίνη και T3) που ρυθμίζουν την ανάπτυξη, το μεταβολισμό και έμμεσα εξασφαλίζουν την ισορροπία του οργανισμού.

Ο θυρεοειδής μπορεί να παρουσιάσει διαταραχές στη λειτουργία του, δηλαδή να υπολειτουργεί (υποθυρεοειδισμό) ή να υπερλειτουργεί (υπερθυρεοειδισμός). Στην πρώτη περίπτωση ο αδένας παράγει μικρότερες ποσότητες ορμονών από αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται στον ασθενή νωθρότητα, βραδυκαρδία και ορισμένες φορές εμφάνιση παχυσαρκίας. Στη δεύτερη περίπτωση, ο θυρεοειδής παράγει μεγαλύτερες ποσότητες ορμονών και ο ασθενής παρουσιάζει συνήθως νευρικότητα, εφίδρωση, ταχυκαρδία, αρρυθμίες και απώλεια βάρους.

Εκτός από τις διαταραχές στη λειτουργία του θυρεοειδούς, εμφανίζονται ενίοτε κάποιες ανατομικές ανωμαλίες, γνωστές ως βρογχοκήλη ή όζοι. Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται σε ομοιόμορφη διόγκωση του αδένα ή στην ανάπτυξη πολλαπλών όζων. Οι όζοι είναι συμπαγείς μάζες ιστού ή γεμάτες υγρό. Συνήθως είναι καλοήθεις και ευθύνονται για καρκίνο στο θυρεοειδή σε πολύ μικρό ποσοστό.

Ωστόσο, η πιθανότητα κακοήθειας αυξάνεται αν ο όζος είναι μεγάλος, δηλαδή πάνω από 2 εκ. και μεγαλώνει γρήγορα, οπότε θα πρέπει να αφαιρεθεί. Όταν προεγχειρητικά έχουμε τη διάγνωση καλοήθειας, γίνεται υφολική θυρεοειδεκτομή, δηλαδή αφαιρείται σχεδόν ολόκληρος ο θυρεοειδής αδένας. Στην περίπτωση που έχουμε προεγχειρητικά τη διάγνωση καρκίνου με κυτταρολογική εξέταση, πραγματοποιείται ολική θυρεοειδεκτομή.

Η φωνή παράγεται από τον αέρα που οι πνεύμονες ωθούν κατά την εκπνοή προς τον λάρυγγα. Εκεί, ο αέρας περνάει ανάμεσα από τις φωνητικές χορδές και οδηγείται προς την περιοχή πάνω από τον λάρυγγα. Τυχόν αλλαγή στις φυσιολογικές συνθήκες κίνησης των χορδών από τραυματισμό τους, π.χ. λόγω κατάχρησης της φωνής, αλλεργικής αντίδρασης ή ακόμη και έντονου βήχα, σε συνδυασμό με το κάπνισμα, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία πολύποδα. Πρόκειται για ένα μικρό, μαλακό εξόγκωμα που αναπτύσσεται στο βλεννογόνο των φωνητικών χορδών, σε όλο το μήκος τους ή σε κάποιο σημείο. Η συνεχόμενη κακή χρήση της φωνής αυξάνει τον ερεθισμό και την αύξηση της μάζας ενός πολύποδα, εμποδίζοντας τελικά στην ομαλή δόνηση των φωνητικών χορδών.

Το κύριο σύμπτωμα του πολύποδα, καθώς και πιο σοβαρών παθήσεων του λάρυγγα (κακοήθειες, θηλώματα, κλπ.), είναι η αλλαγή στη χροιά της φωνής για περισσότερο από μία εβδομάδα. Επίσης, ο ασθενής μπορεί να νιώθει την ύπαρξη ξένου σώματος στο λαιμό ή ακόμη και δύσπνοια, αν το μέγεθος του πολύποδα έχει αυξηθεί.

Η διάγνωση του πολύποδα γίνεται με έμμεση λαρυγγοσκόπηση και με οπτικό ενδοσκόπιο. Για την αντιμετώπισή του, αρχικά συστήνεται ξεκούραση των φωνητικών χορδών με αφωνία και διακοπή του καπνίσματος. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι πιθανό να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή. Μερικές φορές είναι απαραίτητη η πραγματοποίηση βιοψίας και η χειρουργική αφαίρεση, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο καρκίνου. Η επέμβαση αφαίρεσης γίνεται με ειδικά εργαλεία μικροχειρουργικής ή με laser και είναι ανώδυνη. Απαιτείται γενική αναισθησία και παραμονή του ασθενή στο νοσοκομείο συνήθως για 1 ημέρα.

Αδενοειδεκτομή
Αμυγδαλεκτομή
Αφαίρεση Υπογνάθιου Σιελογόνου Αδένα
Θεραπεία Ροχαλητού
Κογχοτομή
Οι παθήσεις του Θυροειδούς
Υποβλενογόνιος Καυτηριασμός με χρήση RF
Φαρυγγοπλαστική για αντιμετώπιση ροχαλητού και υπνικής άπνοιας
Χειρουργική Ρινικού Διαφράγματος
Χειρουργική Φάρυγγα
Οίδημα Reinke
Πολύποδες Φωνητικών Χορδών
Πολύποδες Ρινός
Ρινοχειρουργική
Χειρουργική Λάρυγγα
Φωνητικά Κομβία