dr. Θεοδόσιος Ρούσσος, Ωρλ (Ωτορινολαρυγγολόγος) Πειραιάς, Πλαστικός Χειρουργός Πειραιάς | Χειρουργική Λάρυγγα
591
page-template-default,page,page-id-591,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-16.6,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.1,vc_responsive
 

Χειρουργική Λάρυγγα

8 XEIROYRGIKI LARIGGA  Χειρουργική Λάρυγγα 8 XEIROYRGIKI LARIGGA Η φωνή, που δημιουργείται από τις δονήσεις των φωνητικών χορδών, καθώς ο αέρας περνά στο λάρυγγα, χρειάζεται φροντίδα και προσοχή, όπως κάθε άλλο όργανο. Η κακή χρήση ή κατάχρησή της, προκαλεί τραυματισμό των φωνητικών χορδών και βλάβες όπως οζίδια, πολύποδες και κύστες, οι οποίες συνήθως απαιτούν μικροχειρουργική θεραπεία.
Το πλέον σύνηθες σύμπτωμα των παθήσεων του λάρυγγα, ακόμη και πιο σοβαρών, είναι η βραχνάδα. Σε κάθε ενήλικα και ειδικά καπνιστή, πρέπει να διερευνάται η εκδήλωση βραχνάδας που παραμένει για περισσότερο από τρεις εβδομάδες, ώστε να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο κακοήθειας.
Οι πολύποδες προκαλούνται από συσσώρευση υγρού τοπικά κάτω από το επιθήλιο των φωνητικών χορδών, λόγω φλεγμονής, τραυματισμού ή φωνητικής καταπόνησης. Η θεραπεία είναι χειρουργική.
Ο καρκίνος του λάρυγγα προκαλείται από τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό των επιθηλιακών κυττάρων του βλεννογόνου του λάρυγγα και ιδιαίτερα των φωνητικών χορδών. Η διάγνωση γίνεται με ενδοσκόπηση του λάρυγγα. Μπορεί να ληφθεί δείγμα για βιοψία και σε κάποιες περιπτώσεις να γίνει περαιτέρω έλεγχος με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Ο καρκίνος του λάρυγγα αντιμετωπίζεται κυρίως χειρουργικά ή και σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η σωστή χρήση της φωνής έχει πολύ μεγάλη σημασία, ακόμη και μετά από μία επέμβαση, καθώς πολλές παθήσεις των φωνητικών χορδών μπορεί να παρουσιαστούν ξανά.
O θυρεοειδής είναι ένας αδένας που βρίσκεται κάτω από το «μήλο του Aδάμ». Είναι υπεύθυνος για την παραγωγή σημαντικών ορμονών (θυροξίνη και T3 ) για τον οργανισμό, οι οποίες -μεταξύ άλλων- ρυθμίζουν το μεταβολισμό. Οι κυριότερες διαταραχές στη λειτουργία του είναι ο υποθυρεοειδισμός και ο υπερθυρεοειδισμός. Στην πρώτη περίπτωση, ο αδένας υπολειτουργεί, με αποτέλεσμα να παράγει μικρότερες ποσότητες ορμονών από αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός. Στη δεύτερη, ο αδένας παράγει μεγαλύτερες ποσότητες ορμονών. Ενίοτε, εμφανίζονται και ανατομικές ανωμαλίες, όπως είναι η διόγκωση του θυρεοειδούς, η λεγόμενη βρογχοκήλη ή όζοι, (μικροί όγκοι που ορισμένες φορές περιέχουν υγρό). Συνήθως οι όζοι του θυρεοειδούς είναι καλοήθεις. Ωστόσο, αν ο όζος είναι μεγάλος, δηλαδή πάνω από 2 εκ. και μεγαλώνει γρήγορα, αυξάνεται η πιθανότητα κακοήθειας, οπότε θα πρέπει να αφαιρεθεί. Η επέμβαση είναι σχετικά εύκολη και ο ασθενής δεν χρειάζεται να μείνει παραπάνω από δύο μέρες στο νοσοκομείο.